W jakiej temperaturze kąpać psa?

Woda do kąpieli psa ma być ciepła, ale nie gorąca

Pies wraca ze spaceru z błotem na brzuchu, a Ty odkręcasz kran i zastanawiasz się, jak ciepłą wodę napuścić. Amerykański związek kynologiczny American Kennel Club (AKC) radzi wodę ciepłą, ale nie gorącą. Amerykańskie towarzystwo ochrony zwierząt ASPCA pisze o wodzie letniej, czyli lekko ciepłej.

Lekarka weterynarii cytowana przez amerykański serwis o zdrowiu zwierząt PetMD dodaje, że zbyt gorąca i zbyt zimna woda może psu przeszkadzać, bo zwierzęta bywają wrażliwe na skrajne temperatury. Konkretne widełki podają dopiero polskie poradniki: najczęściej 37-39 °C, rzadziej 36-38 °C albo 37-40 °C.

Normalna temperatura ciała psa mierzona w odbycie wynosi według weterynaryjnego podręcznika Merck Veterinary Manual 37,5-39,2 °C. Widełki 37-39 °C mieszczą się więc mniej więcej w zakresie temperatury ciała zdrowego psa.

Pies nie powie Ci, że woda go parzy, tylko zacznie się wyrywać z wanny, a zaczerwienienie skóry pod gęstą sierścią łatwo przeoczyć. Dlatego gdy nie masz pewności, czy woda nie jest za gorąca, dolej trochę zimnej, tak żeby woda nadal była ciepła.

Temperaturę wody sprawdzisz termometrem albo nadgarstkiem

Najpewniej zmierzysz temperaturę wody termometrem kąpielowym. Zanurz go w środku wanny, a nie tuż pod kranem, bo pod kranem woda jest najgorętsza.

Bez termometru zacznij od zimnej wody i dopiero do niej dolewaj gorącą. Potem przemieszaj ręką całą wannę, żeby nigdzie nie została gorąca smuga, i włóż do wody wewnętrzną stronę nadgarstka albo łokieć: ma Ci być przyjemnie ciepło, bez pieczenia. Tak brytyjska publiczna służba zdrowia NHS radzi sprawdzać wodę rodzicom niemowląt.

Przy kąpieli pod prysznicem najpierw skieruj strumień na swój nadgarstek, a dopiero potem na psa. Temperatura wody z prysznica może się zmienić w trakcie kąpieli, więc co jakiś czas sprawdzaj ją na swojej ręce.

Łazienka powinna być ciepła i bez przeciągów

Mokry pies łatwo marznie, więc zanim zaczniesz go moczyć, zamknij okno i drzwi do chłodniejszych pomieszczeń. Po kąpieli pies powinien zostać w ciepłym pomieszczeniu, z dala od uchylonego okna i drzwi na balkon, aż jego sierść całkiem wyschnie, jak radzi AKC.

Jeśli pomagasz sobie suszarką, ustaw chłodny albo letni nawiew, trzymaj suszarkę co najmniej 30 cm od psa, jak radzi AKC, i ciągle przesuwaj strumień powietrza. Amerykańska sieć klinik weterynaryjnych VCA Animal Hospitals wymienia długie suszenie suszarką wśród przyczyn udaru cieplnego. Jeśli pies ma długą sierść albo boi się suszarki, sprawdź, jak wysuszyć psa po kąpieli.

Szczenię, senior i pies z krótką sierścią marzną po kąpieli szybciej niż dorosły pies z gęstą sierścią

Amerykańskie stowarzyszenie lekarzy weterynarii (AVMA) wymienia psy, które szybciej tracą ciepło: bardzo młode i bardzo stare, chude, z krótką sierścią, na krótkich łapach oraz chore, na przykład na cukrzycę albo z chorobą serca lub nerek. Takiego psa kąp szybko, w ciepłej łazience, i od razu owiń go ręcznikiem.

Szczeniaka młodszego niż 8 tygodni nie kąp w całości, tylko przecieraj zabrudzone miejsca ściereczką zmoczoną w ciepłej wodzie. To, od kiedy można kąpać szczeniaka w domu, zależy od wieku. Szczepienia mają znaczenie przede wszystkim przed wizytą u groomera albo w myjni dla psów.

Starszego psa kąp krótko i na macie antypoślizgowej, żeby nie ślizgał się po dnie wanny. Przygotuj ręczniki i szampon, zanim zmoczysz psa, bo im dłużej pies stoi mokry, tym bardziej marznie.

Latem przed kąpielą na dworze spuść gorącą wodę z węża

Zanim polejesz psa wężem w upalny dzień, puść wodę na trawnik, aż popłynie wyraźnie chłodniejsza, i sprawdź ją dłonią. Woda, która stoi w wężu leżącym na słońcu, mocno się nagrzewa i może poparzyć psu skórę.

Pokazali to patolodzy weterynaryjni z Teksasu. Zostawili dwa węże na nasłonecznionym trawniku i po dwóch godzinach zmierzyli w nich wodę: miała około 49 °C, czyli była na tyle gorąca, że mogła poparzyć skórę psa. W 2012 roku opisali w czasopiśmie naukowym „Veterinary Dermatology” przypadki dziesięciu psów z oparzeniami na grzbiecie, które według wywiadu z właścicielami polano wodą z takiego węża.

Wszystkie przypadki zdarzyły się latem, w rejonach USA, gdzie temperatura powietrza często przekracza wtedy 32 °C. Objawy oparzenia mogą pojawić się dopiero po kilku dniach, więc właściciel łatwo może nie skojarzyć ich z kąpielą.

Do kąpieli w ogrodzie wybierz ciepły dzień bez wiatru i porę, po której pies zdąży wyschnąć w cieniu, zanim wieczorem zrobi się chłodno. Po spuszczeniu nagrzanej wody z węża popłynie zimna woda z wodociągu. Do mycia szamponem przynieś więc z domu wiadro ciepłej wody, a wężem spłucz tylko pianę, i to w upalny dzień.

Zimą kąp psa w domu i wypuść go dopiero suchego

W mroźne dni kąp psa tylko wtedy, gdy to konieczne, i najlepiej łagodnym, nawilżającym szamponem, który poleci Ci weterynarz. ASPCA tłumaczy, że częste mycie zmywa ze skóry naturalny tłuszcz, a suche zimowe powietrze i tak sprzyja łuszczeniu się i swędzeniu skóry. Wybierz porę, po której pies może kilka godzin zostać w domu, na przykład po ostatnim wieczornym spacerze.

Po zimowym spacerze zwykle wystarczy umyć i osuszyć psu łapy i brzuch, żeby zmyć sól i środki do odladzania chodników. Zbite grudki śniegu w sierści na łapach i brzuchu możesz rozpuścić letnią wodą, a potem osuszyć sierść ręcznikiem.

Mokry pies na mrozie łatwo marznie, więc wychodzi dopiero wtedy, gdy sierść wyschnie aż do skóry. Jeśli pies nie jest mocno brudny, zimą możesz przełożyć kąpiel o kilka dni. To, jak często kąpać psa, zależy przede wszystkim od rodzaju jego sierści.

Przegrzanego psa schładzasz wodą i wieziesz do weterynarza, a nie kąpiesz

W upał możesz psa ochłodzić: polać go wodą albo postawić w ogrodzie dziecięcy basen, do którego pies wejdzie sam. Brytyjska organizacja dobroczynna PDSA, która prowadzi lecznice dla zwierząt, przypomina, żeby robić to w cieniu, a psa, który wody się boi, nie zmuszać. Takie polanie to nie kąpiel, więc nie potrzebujesz szamponu ani ciepłej wody.

Inaczej jest, gdy pies jest przegrzany: ciężko dyszy, ślini się, słabnie albo wymiotuje. To stan nagły. Brytyjskie towarzystwo ochrony zwierząt RSPCA radzi: najpierw schłodź psa, a dopiero potem wsiądź z nim do samochodu i jedź do lecznicy. Zadzwoń tam przed wyjazdem, żeby uprzedzić, że wieziesz przegrzanego psa.

Co do pierwszych kroków źródła się zgadzają. Przenieś psa w cień albo do chłodnego pomieszczenia, polewaj go wodą i zrób przewiew, na przykład wiatrakiem. Nie przykrywaj psa mokrym ręcznikiem, bo ręcznik zatrzymuje ciepło.

Źródła różnią się tylko temperaturą wody. VCA Animal Hospitals zaleca wodę chłodną, ale nie zimną. RSPCA i PDSA piszą, że nada się każda woda chłodniejsza od psa, także zimna z kranu. Starszego albo chorego psa RSPCA radzi spryskiwać wodą o temperaturze pokojowej.