Pies śmierdzi mimo kąpieli: dlaczego i co z tym zrobić?

Zapach mokrego psa słabnie, gdy pies wyschnie, a zapach, który wraca później, ma inne źródło

Na skórze każdego psa, także zadbanego, żyją bakterie i drożdżaki. Wytwarzają one lotne związki, czyli pachnące substancje, które łatwo unoszą się w powietrzu. Woda uwalnia te związki z sierści, a parując, unosi je w stronę Twojego nosa. Dlatego świeżo umyty pies pachnie mokrym psem.

Zwróć uwagę, kiedy czujesz nieprzyjemny zapach:

• Pies pachnie mokrym psem w ciągu pierwszych godzin po kąpieli. Ten zapach osłabnie, kiedy sierść całkiem wyschnie.
• Pies wysechł, a kilka godzin później znowu śmierdzi. Brud nie zbiera się na sierści tak szybko, więc sprawdź, czy podszerstek przy skórze na pewno jest suchy, i wypierz rzeczy psa.
• Zapach wraca 1-2 dni po kąpieli mimo dokładnego suszenia i prania. Źródło jest wtedy zwykle w uszach, w pysku, przy odbycie albo na skórze, więc pokaż psa weterynarzowi.

W jednym wątku na forum Dogomania właścicielka suki pisze, że pies zaraz po kąpieli nie miał żadnego zapachu, a kilka godzin po wyschnięciu znów mocno cuchnął. Inna osoba z tego wątku zobaczyła placki na skórze swojego psa dopiero po ostrzyżeniu sierści, a weterynarz rozpoznał alergię pokarmową z zakażeniem skóry.

Wilgotny podszerstek i resztki szamponu psują efekt kąpieli

Pies z gęstym podszerstkiem, długą albo kręconą sierścią schnie dużo dłużej niż pies z krótkim włosem. Sierść z wierzchu bywa już sucha, a przy skórze jeszcze wilgotna i ciepła, więc bakterie łatwiej się tam namnażają. Dlatego American Kennel Club, czyli amerykański związek kynologiczny, radzi osuszać każdego mokrego psa, także po spacerze w deszczu.

Pod koniec kąpieli i zaraz po niej zrób kolejno trzy rzeczy:

1. Spłucz szampon do końca. Płucz sierść, aż przestanie być śliska w dotyku, bo resztki szamponu drażnią skórę psa.
2. Osusz psa aż do skóry. Odciśnij wodę ręcznikiem, zamiast trzeć. Gęstą sierść dosusz suszarką dla psów albo zwykłą na chłodnym lub letnim nawiewie, co najmniej 30 cm od psa, bo gorące powietrze może poparzyć mu skórę. Więcej wskazówek: jak wysuszyć psa po kąpieli.
3. Sprawdź miejsca, które schną najdłużej. Lekarka weterynarii Chyrle Bonk wymienia uszy, pachy, pachwiny i okolicę pod ogonem. Sprawdź też przestrzenie między palcami. Skóra pod rozgarniętą sierścią ma być sucha.

Częstsze kąpiele nie rozwiążą problemu, a każde mycie zabiera skórze trochę naturalnego tłuszczu. Od rodzaju sierści zależy, jak często kąpać psa, ale według weterynarzy z Washington State University zdrowego psa można bezpiecznie myć szamponem dla psów raz w tygodniu.

Legowisko, obroża i szelki oddają zapach umytemu psu

Umyty pies szybko przejmuje zapach posłania, na którym leżał przed kąpielą. Dlatego legowisko, koc i miękkie zabawki pierz regularnie, najlepiej w dniu kąpieli albo dzień wcześniej. Obroża i szelki też często zatrzymują zapach, jak zauważa American Kennel Club. Nylonowe wypierz w pralce, a skórzane wyczyść środkiem do wyrobów skórzanych.

Mokry pies po spacerze chętnie wyciera się o kanapę, więc osusz go jeszcze w przedpokoju, a tam, gdzie śpi, połóż koc, który łatwo wyprać.

Powąchaj psa w siedmiu miejscach, żeby znaleźć źródło zapachu

Zapach „całego psa” często pochodzi z jednego miejsca. Gdy pies jest suchy i spokojny, sprawdź go po kolei:

1. Pysk. Odchyl psu wargę palcem i obejrzyj zęby oraz dziąsła.
2. Uszy. Unieś małżowinę, zajrzyj do środka i powąchaj ucho.
3. Łapy. Rozchyl palce i powąchaj skórę między opuszkami.
4. Fałdy skóry. Powąchaj fałdy na pysku i przy ogonie, a u suki także wokół sromu, czyli zewnętrznych narządów płciowych.
5. Pachy i pachwiny. Te ciepłe miejsca długo zostają wilgotne.
6. Grzbiet. Przeciągnij dłonią wzdłuż grzbietu pod włos i powąchaj dłoń.
7. Okolica pod ogonem. Unieś ogon i sprawdź, czy przy odbycie nie ma obrzęku ani zaczerwienienia.

Chore uszy, zęby i zatkane gruczoły okołoodbytowe śmierdzą nawet u psa z czystą sierścią

Uszy. Jeśli z ucha czuć przykry zapach, a pies potrząsa głową i drapie ucho, przyczyną bywa zapalenie przewodu słuchowego, czyli kanału od małżowiny do błony bębenkowej. VCA Animal Hospitals, amerykańska sieć szpitali weterynaryjnych, zalicza je do najczęstszych infekcji u psów, zwłaszcza u psów z dużymi, opadającymi uszami, takich jak cocker spaniel. Nie kupuj kropli bez recepty, bo weterynarz musi najpierw ustalić przyczynę i sprawdzić błonę bębenkową.

Zęby. Najczęstszą przyczyną nieświeżego oddechu u psów jest choroba przyzębia, czyli zapalenie dziąseł i tkanek, które utrzymują ząb. Według Uniwersytetu Cornella ma ją w jakiejś postaci 80-90% psów starszych niż 3 lata, częściej małe rasy. Pomaga tu regularne szczotkowanie psu zębów i kontrola u weterynarza, a nie szampon.

Gruczoły okołoodbytowe. Pies ma przy odbycie dwa woreczki z silnie pachnącą wydzieliną, które zwykle opróżniają się przy oddawaniu kału. Gdy się zatkają, pies saneczkuje, czyli siada i ciągnie tylną część ciała po podłodze, liże okolicę odbytu albo podgryza nasadę ogona. Według PDSA, brytyjskiej organizacji z bezpłatnymi przychodniami weterynaryjnymi, zdarza się to częściej u psów z nadwagą i z miękkim stolcem.

Jeśli w łazience nagle poczujesz ostry zapach, a pies trzęsie się w wannie, mógł ze strachu opróżnić gruczoły, co według VCA zdarza się dość często. Psu, który boi się kąpieli, pomoże spokojne przygotowanie: sprawdź, jak wykąpać psa, który boi się wody. Jeśli ten zapach czujesz także wtedy, gdy pies odpoczywa, powiedz o tym weterynarzowi. Gruczołów nie opróżniaj sam ani rutynowo u groomera, bo PDSA radzi zostawić zdrowe gruczoły w spokoju.

Drożdżaki, łojotok, fałdy skóry i alergia zmieniają zapach skóry psa

Drożdżaki na skórze. Drożdżaki Malassezia, czyli drobne grzyby, żyją na skórze każdego zdrowego psa. Na tłustej skórze i u psa z alergią drożdżaków przybywa, a skóra zaczyna pachnieć stęchle. Więcej o tym zapachu: dlaczego pies śmierdzi jak stare skarpety.

Łojotok. Przy łojotoku skóra psa wytwarza za dużo łoju, sierść jest tłusta, a na legowisku zostają łuski podobne do łupieżu. Według VCA zapach nasila się, gdy na takiej skórze rozwinie się zakażenie bakteryjne albo drożdżakowe. Weterynaryjny podręcznik Merck Veterinary Manual podaje, że łojotok jest najczęściej skutkiem innej choroby, zwykle alergii albo zaburzeń hormonalnych.

Fałdy skóry. W głębokich fałdach skóra jest ciepła, wilgotna i słabo przewietrzona, więc bakterie i drożdżaki łatwo się tam namnażają. Narażone są zwłaszcza buldogi, mopsy i shar-pei, więc ich fałdy przecieraj i osuszaj regularnie, nie tylko w dniu kąpieli.

Alergia. Pies z alergią drapie się i liże głównie łapy, pysk, uszy i brzuch, a drapanie uszkadza skórę i sprzyja zakażeniom. Szpitale VCA podają, że alergia ma udział w nawet 43% zapaleń ucha u psów, zwłaszcza tych, które ciągle wracają.

Nie zmieniaj psu karmy na własną rękę. Alergię pokarmową weterynarz sprawdza dietą eliminacyjną: przez maksymalnie 3 miesiące pies je tylko karmę ze składnikami, których wcześniej nie jadł, bez innych smakołyków i jedzenia ze stołu.