Jak obciąć pazury psu, który się boi?

Lęk przed cążkami bierze się z bólu, przytrzymywania i wrażliwych łap

Pies, który znika pod stołem, gdy tylko wyjmujesz cążki z szuflady, nauczył się, że po cążkach przychodzi coś nieprzyjemnego. Taki lęk ma zwykle kilka przyczyn naraz:

• Ból po przecięciu rdzenia. Rdzeń to unerwiona i ukrwiona, żywa część pazura. Trenerka Deb Jones, cytowana przez Amerykański Klub Kynologiczny (AKC), zwraca uwagę, że taki ból pies może zapamiętać już po jednym razie.
• Przytrzymywanie. Według Merck Veterinary Manual, podręcznika weterynaryjnego, przestraszony pies, którego ktoś trzyma, może zaatakować.
• Dotyk łap. Według VCA, amerykańskiej sieci szpitali weterynaryjnych, skóra palców psa ma więcej zakończeń nerwowych niż skóra na barku, więc dotyk łapy pies czuje mocniej niż dotyk barku.
• Dźwięk. Trzask cążek albo bzyczenie szlifierki potrafi przestraszyć psa, zanim narzędzie dotknie pazura.

Plan oswajania z dotykiem łap i z cążkami

Plan opiera się na dwóch metodach. Odczulanie polega na tym, że pokazujesz psu to, czego się boi, w tak słabej wersji, że pies prawie nie reaguje, i bardzo powoli zwiększasz trudność. Przeciwwarunkowanie polega na tym, że przy każdym kroku pies dostaje smakołyk, aż zacznie kojarzyć dotyk łap i cążki z czymś przyjemnym.

Zacznij od etapu, przy którym pies jeszcze się nie spina. Jeśli boi się głównie widoku cążek, zacznij od etapu 2, a jeśli trzasku, od etapu 3.

Brytyjska fundacja pomocy psom Dogs Trust zaleca powtarzać każdy krok kilka razy dziennie przez kilka dni. Zacznij od łapy, którą pies chętniej daje dotykać, i każdą oswajaj osobno, bo według Deb Jones spokój przy jednej łapie nie oznacza spokoju przy drugiej.

Przerwij sesję, gdy pies cofa łapę, odwraca głowę, ziewa, oblizuje się, dyszy, choć się nie zmęczył, drży, piszczy, warczy albo przestaje brać smakołyki. Następnego dnia zacznij od łatwiejszego etapu.

Przed pierwszym cięciem przećwicz obsługę cążek na słomce i sprawdź, jak obcinać czarne pazury u psa, żeby wiedzieć, gdzie przestać ciąć. Miej pod ręką puder tamujący krew, bo przecięty rdzeń krwawi. Jeśli pies boi się Twoich starych cążek, kup nowe, jak radzi Mikkel Becker, trenerka amerykańskiego programu Fear Free, który uczy ograniczać strach zwierząt.

Taki trening wymaga regularności. W badaniu z 2019 roku, dotyczącym strachu przed weterynarzem, a nie pazurów, opiekunowie 15 psów przez 4 tygodnie dotykali je w domu jak weterynarz i co tydzień jeździli z nimi do lecznicy. Psy bały się potem nieco mniej niż 22 psy bez treningu, choć ich tętno i drżenie się nie zmieniły, a 44% opiekunów porzuciło plan.

Szlifierkę oswajaj osobno, od dźwięku z daleka

Szlifierka hałasuje głośniej niż cążki i wibruje, więc oswajaj z nią psa osobno. Włączaj ją najpierw daleko od psa i dawaj mu smakołyk, potem coraz bliżej łapy, a na końcu przyłóż ją do pazura na 1-2 sekundy, bo pazur szybko się nagrzewa. Odgarnij sierść z pazura, żeby szlifierka jej nie wkręciła. Jeśli pies boi się szlifierki, Fear Free radzi spróbować cążek, i odwrotnie.

Smakołyk ma nagradzać psa, a nie odwracać jego uwagę

Dawaj psu smakołyk za spokój przy łapach, a nie po to, żeby nie zauważył cięcia. VCA odradza podstęp z łyżką masła orzechowego, którą pies zlizuje, gdy ktoś szybko obcina mu pazur. Taki podstęp może się udać raz albo dwa razy, ale potem pies gorzej znosi dotyk i często boi się bardziej. Według Deb Jones pies karmiony bez przerwy dla odwrócenia uwagi może potem nie ufać smakołykom.

Matę do lizania, czyli gumową matę posmarowaną miękkim jedzeniem, dawaj psu jako nagrodę przy ćwiczeniu, które już spokojnie znosi, i pozwól mu w każdej chwili odejść.

Deska ścierna, chodnik i jeden pazur dziennie skracają pazury bez walki

Dopóki trening trwa, pazury rosną. Deska ścierna to deska z drewna albo plastiku obklejona grubym papierem ściernym. Pies drapie ją łapą i sam ściera sobie końcówki pazurów, choć nikt nie dotyka jego łap.

Połóż deskę na podłodze, podrap ją dłonią na oczach psa i nagradzaj go za każde dotknięcie deski łapą, a potem tylko za coraz wyraźniejsze drapanie. Później opieraj deskę o nogę i unoś ją z sesji na sesję, aż do kąta około 45 stopni. Na desce pies skraca głównie pazury przednich łap.

Według Dogs Trust codzienny spacer po chodniku czasem wystarcza, żeby pazury się ścierały, ale u małego, lekkiego psa pazury mogą ścierać się za słabo. Według Mikkel Becker jeden spokojnie skrócony pazur dziennie to z czasem duży postęp. Wilczego pazura, który rośnie wyżej na nodze, spacery nie skrócą. Od tego, jak szybko pazury się ścierają, zależy, co ile obcinać psu pazury.

Kaganiec zakładaj tylko psu, który zna go z treningu

Kaganiec chroni Cię przed ugryzieniem, ale nie zmniejsza lęku psa i nie usprawiedliwia trzymania go siłą. Według weterynarzy z PDSA, brytyjskiej organizacji charytatywnej prowadzącej lecznice dla zwierząt, kaganiec założony bez treningu prawdopodobnie przestraszy psa. Oswajaj psa z kagańcem przez kilka tygodni: najpierw karm go obok kagańca, potem podawaj smakołyki przez szpary, aż pies sam włoży nos do końca, a na końcu zapinaj kaganiec na chwilę i stopniowo coraz dłużej.

Zakładaj kaganiec także w spokojne dni, żeby nie kojarzył się psu tylko z obcinaniem. Wybierz kaganiec koszykowy, w którym pies może dyszeć i pić. Kaganiec zaciskający pysk nadaje się najwyżej na kilka minut, bo pies może się w nim przegrzać. Nie zostawiaj psa w kagańcu bez opieki, a psu krótkopyskiemu, takiemu jak mops, dobierz kaganiec z weterynarzem.

Siła, kara i obcinanie po kryjomu pogłębiają lęk

Tych rzeczy unikaj, nawet gdy pazury są już długie:

• Nie obcinaj pazurów „raz, a porządnie”, trzymając psa siłą, i nie proś o to drugiej osoby. Pomocnik może za to podawać psu smakołyki. Według SPCA, nowozelandzkiego towarzystwa ochrony zwierząt, zmuszanie psa zwiększa jego strach przy kolejnych próbach.
• Nie karć psa za warczenie ani wyrywanie łapy. Warcząc, pies pokazuje, że potrzebuje przerwy, a według Merck Veterinary Manual kara fizyczna może nasilić agresję.
• Nie obcinaj pazurów śpiącemu psu. Obcinanie we śnie to również podstęp, a pies obudzony cięciem może potem bać się jeszcze bardziej.
• Nie ścinaj dużego kawałka pazura. Według Deb Jones jedno bolesne przecięcie rdzenia może przekreślić zaufanie zbudowane przez tygodnie treningu, więc ścinaj tylko cienki plasterek.

Weterynarz skróci bardzo długie pazury, zanim trening się skończy

Jeśli pazury trzeba skrócić, zanim trening się skończy, zrób to u weterynarza, który oceni, czy pies potrzebuje środka uspokajającego. Według AKC taka wizyta daje Ci czas na spokojny trening. Nie przekreśla treningu, ale tylko wtedy, gdy przebiega bez szarpania, bo według AKC i Fear Free już jedno doświadczenie przymusu może zniszczyć zaufanie psa.

Nie podawaj psu tabletek uspokajających, także ziołowych, na własną rękę. Jeśli po kilku tygodniach nie widzisz postępu, poproś o pomoc behawiorystę.